مادر

این روز ها با خودم فکر می کنم چه کارهایی از پس آدم بر میاد وقتی که مادره:

مادر که باشی دیگه برات مهم نیست چند ساعته که نخوابیدی یا چند شبه که نخوابیدی

مادر که باشی تمام دغدغه ات این میشه که بچه ات چند بار پی پی کرده یا چقدر وزن گرفته.

مادر که باشی تازه میفهمی مادرت چی کشیده تا تو رو بزرگ کرده و تو خیلی راحت خیلی وقت ها باهاش تند رفتار کردی.

اصلا بزار واضح بگم تازه از روزی که مادر میشی قدر مامان و باباتو میدونی.

مادر که باشی حاضری وسط شام و ناهار بلند شی و بچه ات  سیر کنی هر چقدر هم که گشنه باشی.

مادر که باشی حاضری مدت ها چیزایی که دوست داری و نخوری تا یه وقت بچه ات دلدرد نگیره.

مادر که باشی از خیلی چیز ها میگذری

و همه ی این سختی ها با یه لبخند کودکت تمام میشه.انگار نه انگار که خسته ای انگار نه انگار که شبها نخوابیدی فقط و فقط یه لبخندش کافیه تا دوباره انرژی بگیری.

خدارو به خاطر آوا هر روز بار ها شکر میکنم.خدایا شکرت